Home   Archief   Stand / Uitslagen   Gastenboek

Een puntje voor de moeite: 3-3 in Marum

May 16th, 2012 door admin

12 mei 2012, door Ido Dijkhuis

Tja, zo win je met 7-0 van de nummer 2 van dat moment en zo speel je met 3-3 gelijk tegen de nummer een na laatst. Het kan verkeren. GRC kwam in de laatste uitwedstrijd van dit seizoen tot 3 maal toe op achterstand, nam uiteindelijk nog een puntje mee naar Groningen maar voor de rest moeten we deze pot maar snel vergeten.

Fel van start…

Of Marum helemaal hetzelfde team in het veld bracht als in de thuiswedstrijd die GRC destijds won, was niet helemaal duidelijk maar goed, datzelfde gold ook voor GRC. Bij ons was er ook nu weer een aanzienlijke waslijst met afwezigen. Desondanks waren toch weer 13 mannen present , inclusief Rob Schuur. Marum, een na onderste op de ranglijst, ging fel en gemotiveerd van start. Aan alles was te zien (en te horen) dat de ploeg maar al te graag van ons wilde winnen. Marum had een aantal kleine en wendbare spelertjes  opgesteld en GRC had daar, zeker in het begin, niet altijd vat op. De eerste speldenprikken waren in elk geval voor onze gastheren overigens zonder dat het tot al te veel direct gevaar leidde.

Ongelukkig

Nèt op een moment dat we er wat beter in kwamen en de eerste kansen zich ook voor GRC aandienden, scoorde Marum de 1-0. Via voorstopper Marcel ketste de bal wat ongelukkig af precies in de loop van een Marum speler die de bal handig mee nam en Sander verschalkte.

Kans

Het lukte GRC voor rust niet om de score weer in evenwicht te brengen. De Marum keeper werd met een aantal schoten op de proef gesteld, grabbelde er af en toe flink op los maar capituleerde niet. De beste kans was op slag van de theepauze voor Jay die zo vrij als een vogeltje de rust en het overzicht even verloor en de bal over schoot.

Om en om

Na de rust nam GRC het spel in handen. We hadden Marum aardig onder druk maar waren vaak wat slordig in de passing en te gehaast op zoek naar het Marumer doel. Toch kwam de gelijkmaker, een goal van de voet van Chris: 1-1. Maar Zaterdag 3 kon het geen vervolg geven. We rammelden soms aan de poort maar daar bleef het bij. Herwin had net Jos II afgelost als linksback toen Marum opnieuw op voorsprong kwam. In de as van het veld stond, ter hoogte van de middenlijn ineens een speler van Marum vrij die werd aangespeeld en zo kon opstomen richting Sander, Bij GRC dacht een aantal spelers aan buitenspel maar onze grensrechter hield de vlag omlaag en de scheidsrechter zag ook geen reden om af te fluiten. Achtervolgende GRC’ers konden de Marumer niet meer inhalen, Sander werd omspeeld en het was 2-1. We konden weer opnieuw beginnen.

Lang genoot de thuisploeg niet van de hernieuwde voorsprong want uit de eerste de beste aanval na de aftrap maakte GRC meteen weer gelijk. Het moet gezegd: de keeper zag er niet al te best uit maar daar hadden wij uiteraard geen boodschap aan. Het was Krijn die de 2-2 binnen prikte. En nu moesten we dan door drukken op zoek naar de winnende. Het spel speelde zich na de pauze voor het grootste gedeelte  af op de goede helft, namelijk die van Marum, maar andermaal liepen we in het mes. Balverlies op ons middenveld leidde een counter van de thuisploeg in. Laatste man Jos leek de dieptepass over de grond simpel te kunnen onderscheppen maar tastte mis. De bal kwam precies in de loop van de linkerspits die net heel slim een metertje voorsprong had gepikt op ondergetekende en daarna niet meer ingehaald werd. De balende Sander moest voor de derde keer de gang naar het net maken. Bijna niets te doen gehad maar tòch drie keer moeten vissen: 3-2. Het was te begrijpen dat onze keeper flink de smoor in had.

Voor de derde keer konden we dus in de achtervolging. Kansen bleven er komen, de doelman van Marum bleef ook flink goochelen met de bal maar de gelijkmaker  kwam er maar niet. Tot het moment dat Jos besloot dat hij maar eens mee naar voren moest gaan. Dat bleek een wijs besluit. De voorzet van Rolf zeilde over alles en iedereen heen, Jos nam het leer in één keer op de schoen en scoorde op fraaie wijze de 3-3.

Teleurstellend maar terecht…

Bijna had GRC de volle winst alsnog binnen gehaald. Een laag schot verdween rakelings langs de (voor GRC) verkeerde kant van de paal en de Marum doelman had nog een keer een onwaarschijnlijke reflex op een harde inzet van Marcel uit een corner. Het bleef bij 3-3. Een teleurstellende maar uiteindelijk wel terechte uitslag. Immers: we maakten de kansen zelf onvoldoende af en Marum strafte de paar slippertjes in de GRC defensie uiterst effectief af. Volgende week wacht VEV ’67 thuis. De twee andere nog resterende thuisduels, tegen SIOS en Grijpskerk, staan bij mijn weten vooralsnog niet ingepland en worden wellicht niet eens meer gespeeld.

Stand top 6 na 12-05-2012

1 Aduard 2000 4 20 18 1 1 55 96 25 0
2 ONR 5 19 11 2 6 35 67 55 0
3 Niekerk 3 20 11 2 7 35 59 46 0
4 GRC Groningen 3 19 10 4 5 34 66 49 0
5 Zuidhorn 4 21 9 6 6 33 72 52 0
6 Grootegast FC 5 19 8 7 4 31 35 26 0

De statistieken:

Datum: 5 mei 2012

Wedstrijd: GRC Groningen zaterdag 3- Niekerk 3

Uitslag: 3-3 (rust 1-0)

Scoreverloop:

1e helft: 1-0 speler Marum 4

2e helft: 1-1 Chris, 2-1 speler Marum 4, 2-2 Krijn, 3-2 speler Marum 4, 3-3 Jos

Opstelling: doel: Sander; achter v.l.n.r. Jos II (’60 Herwin), Jos, Marcel en Ido; midden v.l.n.r. Ron, Jaap en Rolf; voorhoede v.l.n.r. Krijn, Chris en Jay

Scheids: -

Assistenten: (1e helft) Herwin, (2e helft) Herwin/ Jos II

Topscorerslijst per 12-05-2012

1. Daan, Rolf en Han 8
2. Jesper 6
3. Chris 5
3. Ron en Jay 4
4. Daniël, Jacob, Geert en Krijn 3
5. Jaap, Marcel en Jos 2
6. Anne, Jeroen, Wim, Paul en Daan II 1

 

 

GRC 3 doet goede zaken in strijd om tweede plaats: 7-0 winst op Niekerk 3

May 16th, 2012 door admin

5 mei 2012, door Ido Dijkhuis

Zaterdag 3 deed prima zaken in de strijd om de officieuze titel ’best of the rest’ Nog steeds doen we volop mee voor de tweede plaats, achter het ongenaakbare (en weken geleden al kampioen geworden) Aduard 2000. Zèlf wonnen we vanmiddag afgetekend met liefst 7-0 van directe concurrent Niekerk 3, terwijl een andere kandidaat voor plek 2, ONR 5 uit Roden, al voor de tweede opeenvolgende week een nederlaag moest incasseren.

Tenues

Tja, wanneer je je als goedwillende amateurvoetballer wilt omkleden voor een galavoorstelling  op de groene mat, is het natuurlijk verrekte handig dat de tenues er tegen die tijd ook zijn. Maar ja, wie had onze outfits  na de wedstrijd in Ulrum ook alweer mee naar huis genomen voor de wasbeurt? Dat bleek Jay te zijn. En laat die zich nou nèt via de mail hebben afgemeld voor vanmiddag vanwege een blessure. Jos ging maar eens bellen en wat bleek: Jay was onderweg naar Corpus. En inderdaad, even later zagen we hem, door het raam van de kantine,  al aan komen lopen… met de tas! Probleem opgelost. Mooi! Iedereen naar de kleedkamer maar….eenmaal geopend bleek de tas wèl de broekjes en de kousen te bevatten maar geen spoor te bekennen van de shirts. Jay scheurde natuurlijk al weer lang en breed in zijn bolide over de ringweg toen het ontreken van de shirts werd bemerkt. Wat nu? Niet voor een gat te vangen, wist Rolf nog ergens uit de catacomben van het clubgebouw een tas met shirts los te weken waardoor we, met wat hindernissen, uiteindelijk alsnog onze afgetrainde lichamen in voetbalplunje konden hijsen.

Evenwicht

Met maar drie wissels, onder wie keeper Rob Schuur, langs de kant, zaten we ook vanmiddag weer vrij krap in de manschappen. Het was dus weer hopen dat het met de kwetsuren enigszins mee zou vallen. Om iets over half drie werd er afgetrapt op deze frisse maar gelukkig wel zonnige Bevrijdingsdag. Het eerste kansje was voor Niekerk: al na een minuut of 2 moest Sander een raar dwarrelballetje uit de rechterbovenhoek tikken. Daarna ontspon zich een wedstrijd die een half uur lang vrij aardig in evenwicht bleef. Zowel GRC als Niekerk probeerden met combinatievoetbal het vijandelijk strafschopgebied te bereiken maar beide teams hadden moeite om tot uitgespeelde kansen te komen. Het spel speelde zich voornamelijk op het middenveld af.

Vlam in de pan

Na een half uur werd Chris met een mooi steekpassje vrij voor de de keeper gezet. Hij had het hoekje voor het uitkiezen maar koos ervoor om nog een keer te kappen waardoor de kans verloren ging. In de daaropvolgende situatie raakte een Niekerker de bal met de hand. Was het bewust gebeurd of  niet? Een fluitsignaal klonk en de scheidsrechter legde de bal op de penaltystip. Een half uur lang was de wedstrijd kalm en sportief verlopen maar nu sloeg ineens de vlam in de pan. Enkele Niekerk spelers knapten zo’n beetje uit hun vel van boosheid over deze beslissing. Met name de boomlange centrumspits had het te kwaad. Hij uitte de ene verwensing na de andere, trok demonstratief zijn shirt uit en ging in de dug-out zitten. Intussen probeerden de andere Niekerk spelers de arbiter alsnog op andere gedachten te brengen maar deze week niet van zijn beslissing af: GRC kreeg een strafschop. Het duurde even voor de gemoederen voldoende bedaard waren (ook de spits had zijn shirt uiteindelijk tòch maar weer aan getrokken) maar uiteindelijk kon de pingel dan toch genomen worden. Geert zette zich achter de bal en plaatste de bal keurig in de hoek: 1-0.

Comfortabel

Korte tijd later moest Jeroen zich geblesseerd laten vervangen door Ido. De ene rechtsback voor de andere dus Wel makkelijk want er hoefde niets te worden omgezet. Het spel was na de 1-0 opeens op de wagen. Niekerk kreeg een paar mogelijkheden maar het was GRC dat de trekker overhaalde. Een doelpunt van Krijn, op aangeven van Han, werd nog onterecht afgekeurd vanwege vermeend buitenspel maar door goals van Krijn en Daan II (een heel fraaie) wist GRC in de laatste 10 minuten voor rust alsnog uit te lopen naar een comfortabele 3-0.

Omzettingen

In de pauze werd het team van GRC flink door elkaar gehusseld. Jaap en Rolf hadden later deze middag nog andere verplichtingen en moesten worden gewisseld. We hadden echter alleen nog Paul als reservespeler achter de hand.  Besloten werd om Robbie na de pauze in de goal te zetten en Sander als veldspeler te laten opdraven. Zo stonden er aan het begin van het tweede bedrijf gewoon weer 11 spelers binnen de lijnen. Het was wel zaak dat die allemaal heel zouden blijven want fitte wissels waren nu niet meer voorradig. Kort na rust kreeg Paul echter al een tik op de ribben, precies op de plek van een recente blessure. Even leek het  erop dat we met 10 man door moesten maar gelukkig kon hij verder.

4-0, buit binnen…

Als Niekerk nog snode plannen had voor de tweede helft, dan konden deze al vlot de prullenbak in. GRC was niet van zins om de 3-0 voorsprong nog uit handen te geven. Sterker: we zetten koers om de voorsprong nog wat meer allure te geven. Een fraaie aanval over rechts, over een aantal schijven had als eindstation Han. Die plaatste de bal keurig in de verre hoek: 4-0. Het verzet van Niekerk was na dit doelpunt definitief gebroken. De gasten zakten steeds verder in, voetbalden bijna niet meer via het middenveld en gokten vooral nog op de lange bal. Een paar keer werden de gasten nog gevaarlijk maar de achterhoede van GRC verdedigde geconcentreerd. Robbie hield zijn hok schoon, al moet gezegd dat Niekerk het geluk ook niet mee had: tot twee maal toe raakten de gasten nog de lat.

Vijf, zes…..

Het enige ‘verwijt’ dat we ons misschien mochten maken, was dat we na de 4-0 te gehaast op zoek gingen naar meer doelpunten. De tegenstander hing al achterover in de touwen maar GRC had soms het geduld niet om de bal rond te spelen en te wachten op de goede momenten. Vaak werd te snel de diepte gezocht waardoor kansrijke aanvallen in het niets strandden. Hadden we wat meer geduld gehad, dan was de uitslag misschien nog hoger uitgevallen. Maar goed, zo gaat het natuurlijk vaak in wedstrijden waarin de score in relatief korte tijd, snel oploopt. Iedereen is dan toch wat op zoek naar zijn eigen goaltje.

Uiteindelijk stokte de teller bij 7 en dat was natuurlijk prima tegen deze tegenstander van wie we op 22 oktober 2011 nog met 6-2 klop kregen. De 5-0 was wederom van Han die nu samen met Rolf en Daan I de topscorerslijst aanvoert. Krijn zette GRC vervolgens op 6-0 en het slotakkoord werd verzorgd door …..jawel Geert van Nieff.

Langs de muur…

GRC kreeg een vrije trap te nemen, iets buiten de 16 meter van Niekerk. “Een plek voor een linkspoot!” werd er geroepen. Paul bood zich aan om dit karweitje te klaren maar zag ook Geert al een sprintje trekken, helemaal vanaf de linksackplaats, om de vrije bal te nemen. Wat nu? Samen spraken ze af dat Geert een schijnbeweging zou maken door over de bal heen te stappen waarna Paul de bal  in het doel zou schieten (althans, dat was de theorie). De rossige routinier week echter af van het plannetje, nam een korte aanloop en plaatste doodgemoedereerd de bal met de precisie van een timmermansoog (of een stukadoorsoog, zo u wilt) keurig langs de 4 mansmuur, buiten bereik van de keeper in het hoekje. De doelverdediger van Niekerk kreeg de verwijten van zijn ploeggenoten over zich heen maar dat was niet helemaal terecht. Weinig keepers op dit niveau hadden deze bal gestopt. Het tweede doelpunt van Geert, deze middag bepaalde de eindstand op 7-0. Zoals gezegd een prima uitslag. Volgende week staat het laatste uitduel van dit seizoen op het program in Marum.

Stand top 6 na 05-05-2012

1 Aduard 2000 4 19 17 1 1 52 91 22 0
2 GRC Groningen 3 18 10 3 5 33 63 46 0
3 Zuidhorn 4 20 9 6 5 33 72 51 0
4 ONR 5 18 10 2 6 32 64 53 0
5 Niekerk 3 19 10 2 7 32 56 46 0
6 Grootegast Fc 5 18 7 7 4 28 34 26 0

De statistieken:

Datum: 5 mei 2012

Wedstrijd: GRC Groningen zaterdag 3- Niekerk 3

Uitslag: 7-0 (rust 3-0)

Scoreverloop:

1e helft: 1-0 Geert (pen.), 2-0 Krijn, 3-0 Daan nummer 2

2e helft: 4-0 Han, 5-0 Han, 6-0 Krijn, 7-0 Geert (vrije trap)

Opstelling 1e helft: doel: Sander; achter v.l.n.r. Geert, Jos, Jaap en Jeroen (’30 Ido); midden v.l.n.r. Daan II, Han en Marcel; voorhoede v.l.n.r. Krijn, Chris en Rolf

Opstelling 2e helft: doel: Robbie; achter v.l.n.r. Geert, Jos, Marcel en Ido; midden v.l.n.r. Daan II, Han en Paul; voorhoede v.l.n.r. Krijn, Chris en Sander

Scheids: -

Assistenten: (1e helft) Paul, (2e helft) Jeroen

Topscorerslijst per 05-05-2012

1. Daan, Rolf en Han 8
2. Jesper 6
3. Ron, Jay en Chris 4
4. Daniël, Jacob en Geert 3
5. Jaap, Marcel en Krijn 2
6. Anne, Jos, Jeroen, Wim, Paul en Daan II 1

 

 

GRC blijft steken op 3-3 in Ulrum, scheidrechter helpt de thuisploeg tot twee keer toe een handje

May 15th, 2012 door admin

28 april 2012, door Ido Dijkhuis
Vol goede moed reisde Zaterdag 3 op deze herfstachtige voorjaarsdag af naar Ulrum voor de wedstrijd tegen laagvlieger VVSV ’09 4. Aduard is met afstand de terechte kampioen in deze klasse met een straatlengte voorsprong op de andere teams, maar GRC doet nog volop mee voor de tweede plaats, zeker na de afgelopen 2 wedstrijden. Vorige week zaterdag behaalden we een klinkende 7-0 overwinning tegen Rood Zwart Baflo, gevolg door een inhaalduel op dinsdagavond in Zuidhorn waarin GRC met 3-5 ook al aan het langste eind trok (4x Jesper, 1 x Chris). Jammer genoeg konden we vandaag geen passend vervolg geven aan deze twee winstpartijen, al lag dat niet zozeer aan onszelf. GRC kwam drie keer op voorsprong maar even zo vaak kwam de thuisclub weer langszij. De laatste twee van de drie VSVV goals werden gemaakt vanaf de penaltystip. Beide strafschoppen kwamen totaal uit de lucht vallen. Waarschijnlijk weet alleen de scheidsrechter waarom de bal tot twee maal toe op de stip ging want van de 22 spelers op het veld, vriend en vijand, was niemand zich bewust van welke overtreding dan ook. De man in het zwart was dan ook de gebeten hond in de ogen van GRC dat zich bestolen voelde.

Ulrum, Zoutkamp, Ulrum of tòch Zoutkamp of….?

VSVV ’09 is een fusievereniging in 2009 ontstaan na het samengaan van UVV ’70 uit Ulrum en het Zoutkamper Zeester. De elftallen van de fusieclub spelen hun thuiswedstrijden verdeeld over de twee sportparken in Ulrum en Zoutkamp. In het mailtje dat leider Erik Doezeman deze week rondstuurde, stond het adres van het sportpark in Ulrum keurig vermeld. Toen we ons rond een uur of half 1 echter hadden verzameld op de winderige parkeerplaats van Corpus sloeg er bij deze en gene toch enige twijfel toe. Zouden we niet tóch naar Zoutkamp moeten in plaats van Ulrum? VVSV 3 speelde de thuisduels in Zoutkamp, wist Robbie Schuur heel zeker (helaas bleek later dat we niet tegen het derde maar tegen het vierde speelden…). Toch maar naar Zoutkamp dan? De auto’s werden gestart en we gingen op weg naar de verste uitwedstrijd van dit seizoen. Met een dreigende donkerblauwe lucht boven ons, kachelden we via de toeristische route over kronkelweggetjes dwars door het Groninger land, langs mooie wierdedorpjes, langs pittoreske kerkjes, langs weilanden met koeien en schapen, èn langs camping Roodehaan waar Paul Munting dit weekeinde met het gezin in een caravan volop genoot van de regen, de kou en de wind. Uiteindelijk arriveerden we bij het sportpark in Zoutkamp maar vanaf de parkeerplaats konden we het al wel zien: daar was het akelig uitgestorven. Jan Woldhuis werd naar de kantine gestuurd om maar ’s even te informeren. Na luttele minuten kwam hij terug, op z’n elfendertigst, geanimeerd keuvelend met twee jonge dames. Bleken twee damesvoetballers van VVSV’09 te zijn. Lang verhaal kort: we moesten inderdaad tòch in Ulrum zijn, de voetballende dames moesten ook die kant op en dus konden we achter hen aan rijden.

Smalle selectie

GRC had maar een smalle selectie vandaag. Twee wisselspelers slechts, onder wie stand-in doelman Robbie Schuur. Bijna was de personele nood nog hoger geweest. Jay meldde zich in de loop van de week weer aan nadat hij eerst had aangegeven vandaag niet aanwezig te zijn. Dat was mooi natuurlijk maar toen kwam dezelfde Jay er, vlak voor vertrek naar Corpus, achter dat hij  zijn voetbalschoenen afgelopen  dinsdagavond waarschijnlijk in Zuidhorn had achtergelaten. Zonder schoenen zou voetballen natuurlijk een moeilijk verhaal worden. Hij moest dus eerst nog even langs Zuidhorn rijden. Gelukkig had men daar zijn kicksen gevonden en deze keurig voor hem bewaard waarna hij alsnog richting Ulrum kon koersen.

Fanfare

De kleedkamer was warm en comfortabel en de stemming opperbest. Dat zou twee uur later wel anders zijn maar dat wisten we toen uiteraard nog niet. Paul showde zijn nieuwe trainingspak en Sander had nieuwe keephandschoenen gekocht. Tot grote hilariteit bleek er zelfs een gebruiksaanwijzing bij die dingen te zitten in minimaal een stuk of 17 talen. Tja, keepers hebben de naam apart te zijn, een beetje vreemd en misschien wel volslagen gek maar een handleiding bij handschoenen lijkt me toch een tikkeltje overdreven. Ik bedoel: hoe moeilijk kan het zijn?
De opstelling was, met zo weinig mensen,  natuurlijk geen al te grote puzzel voor Rolf: 11 man binnen de lijnen, Robbie in de dug-out en Jaap met de vlag in de hand langs de lijn. Zo werd om 2 uur, op een behoorlijk zompig en hobbelig veld en met de straffe wind vol tegen,  afgetrapt. De wind was trouwens niet het enige dat over het veld blies: vlak naast het sportcomplex repeteerde het plaatselijke muziekkorps voor de komende Koninginnedag. De gehele wedstrijd waaiden flarden van onder andere de Studio Sporttune over het veld. Na anderhalf uur ging het getoeter uiteindelijk toch enigszins vervelen….
Verwende kunstgrasballerina’s als we zijn geworden na al die jaren op het vlakke en droge kunstgras van Corpus, waren de omstandigheden lastig voor ons. Op dit soort velden is toch een wat ander voetbal vereist dan op kunstgras. Je moet de bal nèt even wat voller raken bij een kaats of een pass, er op rekenen dat de bal een keer een onverwachte stuit maakt enzovoorts. Het kost ons altijd even om daar aan te wennen en het was dan ook een nogal rommelige beginfase met veel foutieve passes en balverlies van GRC. VSVV had de wind in de rug en speelde dan ook naar hartenlust de lange bal, overigens zonder heel erg gevaarlijk te worden. Toch bleef het wel opletten voor de achterhoede omdat we de bal voorin en op het middenveld aanvankelijk maar moeilijk vast konden houden. Langzamerhand werd het spel echter wat beter en het was GRC dat de score opende. Rolf wurmde zich over rechts langs een paar tegenstanders en verschalkte de doelman bij de eerste paal: 0-1. Helaas was de voorsprong van korte duur want kort daarna lag de bal er aan de andere kant ook in. Balverlies van GRC leidde de tegenstoot van VVSV in, het centrale duo van GRC werd uitgespeeld en ook Sander had geen verweer: 1-1. Kort daarna moest Jan geblesseerd naar de kant en nam Jaap zijn plek als voorstopper over.
Het bleef de hele eerste helft eerlijk gezegd maar een beetje aanmodderen voor GRC. We waren wel de ploeg die het meest aanviel en we stichtten af en toe zeker gevaar maar mooi uitgespeelde aanvallen waren amper te noteren. De schoten kwamen vooral uit de tweede lijn en misten richting. Als er al een voorzet voor het doel belandde, stond er weer niemand van GRC voor het doel om het karwei af te maken. De grootste kans was zelfs voor de thuisploeg. Een slippertje van laatste man Jos leidde tot een levensgrote kans voor VVSV. De spits kon alleen op Sander af en  de 2-1 leek te gaan vallen maar gelukkig voor ons spatte het schot uiteen op de lat. De rust brak derhalve aan met 1-1 op het bord.

Helpende hand….

In de rust werd er  een stevige discussie gevoerd door de tactische genieën van ons team over de te volgen tactiek. Nu moest het er alleen nog even uitkomen. Het moet gezegd: we begonnen prima aan het tweede bedrijf. Met de , nog altijd straffe, wind in de rug trok GRC voortvarend richting doel van VVSV’09. Kansen kwamen er dan ook spoedig en het was opnieuw Rolf die GRC weer op voorsprong zette. De uithaal was lekker en de bal zoefde over de doelman precies onder de lat binnen: 1-2. En nu op naar meer…
Vanaf dat moment reikte de scheidsrechter de helpende hand aan de thuisploeg. VVSV kreeg een corner. De bal kwam voor maar werd uitverdedigd door GRC. Iedereen was al weer in de beweging naar voren maar toen klonk ineens, uit het niets, het arbiterfluitje. Tot verbazing van beide ploegen legde de scheidsrechter de bal op de stip. Niemand begreep er iets van (ook bij VSVV keek men elkaar verbaasd aan) maar volgens de man in het zwart was er vastgehouden door een GRC’er. Verder protesteren bleek al gauw zinloos. VVSV aanvaardde het cadeautje in dankbaarheid en verzilverde de strafschop: 2-2.

En nog maar een keer genaaid…

Al te lang mopperen had geen zin, beseften we. Er was immers nog meer dan een half uur te spelen en als we de koppen er gewoon bij hielden, moesten we normaliter alsnog die drie punten gewoon mee naar Groningen kunnen nemen. De kansen bleven ook komen, hoewel we eigenlijk niet eens goed speelden. Minpuntje: in het zicht van de haven, vlakbij het doel van VSVV, raakten we het spoor vaak bijster. Uit een corner vanaf rechts was het tenslotte Paul Munting die de bal met het hoofd over de lijn wist te drukken en GRC daar mee voor de derde maal deze middag op voorsprong bracht: 2-3.
Kort daarop kreeg ook VSVV wederom een corner. De bal kwam voor en werd uitverdedigd door GRC. Bij GRC kreeg men spontaan een ernstig déjà vu gevoel want weer klonk er een fluitsignaal. Het zou toch niet? Jawel! Ook nu was er geen speler die iets had gezien wat ook maar in de verste verte op een overtreding leek, maar de scheidsrechter wees opnieuw gedecideerd naar de strafschopstip. Het was veelzeggend dat bij geen van beide penaltysituaties door geen enkele VSVV speler werd geappelleerd. Àls er al sprake was geweest van contact, dan was het zeer miniem geweest en in ieder geval veel te weinig om een strafschop voor te geven, laat staan tot twee keer toe. We hadden kortom ernstig de indruk dat we gewoon ‘geflikt’ werden door de man in het zwart. Enkele GRC’ers ontploften nog nèt niet en de gemoederen waren maar met de grootse moeite tot bedaren te brengen. Dit ging echt helemaal nergens meer over. Ook deze pingel werd door de thuisploeg verzilverd en zo stond het voor de derde keer vanmiddag weer gelijk: 3-3.
GRC probeerde het in het vervolg nog wel maar de echte finesse ontbrak. De keeper van de gastheren werd niet al te zwaar meer op de proef gesteld. Ook waren er nog wat dubieuze buitenspelmomenten waarbij de VSVV vlaggenist wel èrg snel was met het afvlaggen. GRC bleef zich opwinden omdat de scheidsrechter behoorlijke overtredingen van VSVV op GRC’ers vaak door de vingers zag (onder het mom van ‘mannelijk  voetbal’)  wat de twee penaltycadeautjes nog eens in een extra wrang daglicht stelde. Achterin moest Sander overigens ook nog een paar keer flink aan de bak omdat GRC in het laatste kwartier ook de nodige steken liet vallen. Gescoord werd er evenwel niet  meer en dus bleef het bij 3-3.

Naar huis…

Mopperend liepen de GRC’ers na het laatste fluitsignaal van het veld. Grensrechter Jan Woldhuis voerde, op weg naar de kleedkamer, nog een verhitte discussie met de scheidsrechter en ook Paul wilde de beste man nog wel eens even heel diep in de ogen kijken. Het veranderde allemaal niets meer aan de stand. Hoe frustrerend ook, we hadden maar genoegen te nemen met een gelijkspel. De animo om nog even de VSVV kantine in te duiken was tot het nulpunt gedaald en dus stapte GRC na het douchen en kleden meteen in de auto voor de terugreis naar Groningen.

Stand top 6 na 28-04-2012

1 Aduard 2000 4 19 17 1 1 52 91 22 0
2 ONR 5 17 10 2 5 32 64 49 0
3 Niekerk 3 18 10 2 6 32 56 39 0
4 GRC Groningen 3 17 9 3 5 30 56 46 0
5 Zuidhorn 4 19 8 6 5 30 62 47 0
6 Grootegast Fc 5 16 7 6 3 27 30 20 0

De statistieken:

Datum: 28 april 2012
Wedstrijd: VVSV ’09 4- GRC Groningen zaterdag 3
Uitslag: 3-3 (rust 1-1)
Scoreverloop:
1e helft: 0-1 Rolf, 1-1 speler VVSV ’09
2e helft: 1-2 Rolf, 2-2 speler VVSV ’09 (penalty), 2-3 Paul, 3-3 VVSV ’09 (penalty)
Opstelling: doel: Sander; achter v.l.n.r. Jos 2, Jos 1, Jan (’15 Jaap) en Ido; midden v.l.n.r. Paul, Han en Rolf; voorhoede v.l.n.r. Wim, Chris en Jay
Scheids: M. Meijer
Assistenten: (1e helft) Jaap/Rob/Jan, (2e helft) Jan

Topscorerslijst per 28-04-2012

1. Daan en Rolf 8
2. Han en Jesper 6
3. Ron, Jay en Chris 4
4. Daniël en Jacob 3
5. Jaap en Marcel 2
6. Anne, Jos, Geert, Jeroen, Wim en Paul 1

Zevenklapper tegen Rood Zwart Baflo

April 27th, 2012 door admin

21 april 2012, door Ido Dijkhuis

De competitie verloopt voor GRC 3 met horten en stoten. Op 24 maart werd er verloren van kampioen Aduard 2000. Daarna moesten we bijna een volle maand wachten voor we weer eens de wei in mochten. Liefst drie zaterdagen op rij werden onze wedstrijden afgelast/uitgesteld vanwege personele problemen bij een van beide teams. Het wordt daardoor waarschijnlijk weer een drukke meimaand met de nodige midweekse inhaalduels: na vandaag moet GRC 3 immers nog 7 wedstrijden spelen.

Aarzelend begin

De openingsfase van de wedstrijd was duidelijk voor de gasten uit Baflo  die goed van start gingen. GRC begon wat aarzelend. Ook al kregen we direct al wat kansjes, we waren het eerste kwartier toch vooral zoekende. Langzamerhand kantelde het spelbeeld echter en kregen we steeds meer grip op het spel. De tegenstander bleek het kruit in de eerste 15 minuten al ruimschoots te hebben verschoten want behoudens dat eerste kwartier was GRC vanmiddag heer en meester.

Cornervlaggen?

Na een minuut of tien voetballen, legde arbiter Rinus Meijer het spel opeens stil. Wat was er aan de hand? Waren er onfatsoenlijke spreekkoren vanuit het publiek? Was er iemand uit het publiek het veld op gestormd? Had de technische staf het wellicht aan de stok met de vierde man? Neen, niets van dat alles: het bleek dat er geen cornervlaggen op het veld waren geplaatst. Robbie Schuur werd onmiddellijk naar het materiaal hok gedirigeerd om deze alsnog te gaan halen. Het was wel veelzeggend dat tot dan toe niemand van de 22 spelers, noch iemand langs de kant, het ontbreken van de hoekvlaggen had opgemerkt. Laten we het er maar op houden dat iedereen blijkbaar te hoog in de concentratie zat (om met voormalig PSV coach Fredje R te spreken) om zich met dergelijke randzaken bezig te houden.

Doelpunten

Zoals al gememoreerd, was het na het eerste kwartier wel gedaan met serieuze tegenstand van Rood Zwart. Het wachten was nu nog op doelpunten. En dat wachten werd beloond: Jay opende de score na een steekballetje van Han. Niet lang daarna was de rechterspits zelf de aangever voor de 2-0 van Daan. Kort na deze 2-0 viel er nog even een benauwd momentje voor het GRC doel te noteren. Laatste man Jos liet een bal onder zijn voet door glippen waarna Rood Zwart met twee man op doelman Sander af kon. De aansluitende 2-1 leek er aan te komen. Onze goalie liep echter prima uit, verkleinde zijn doel uitstekend en wist de bal te onderscheppen. Dat was eigenlijk wel het gevaarlijkste moment van Rood Zwart misschien wel in de hele wedstrijd, maar in elk geval in de eerst helft. Kort voor rust bouwde GRC de score verder uit. Daan liep achter een diepe bal aan met een verdediger in zijn nek. De Rood Zwart keeper kwam uit, de drie spelers struikelden en vielen half over elkaar heen. Liggend op de grond, met de Rood Zwart verdediger boven op hem, kreeg Daan nog nèt zijn linkervoet onder de bal en met een mooie boog verdween  het leren monster onder de lat:3-0. Met deze comfortabele stand op het bord en het vertoonde spel van het laatste half uur gingen we met een gerust hart de kleedkamer in voor een verkwikkend bekertje hete thee.

Wissels

Voor de verandering zaten we vandaag een keer ruim in de spelers. GRC had al voor de pauze noodgedwongen twee keer moeten wisselen vanwege kwetsuren en de theepauze werd  benut om nog enkele spelers vervangen. Met Erik, Jos, Jan en Jeroen in de laatste lijn, Ron, Paul en Chris op het middenveld en Wim, Marcel en Jay in de voorhoede begon Zaterdag 3 aan het tweede bedrijf.

Na de rust was het niet zozeer meer de vraag of we vandaag de drie punten over de streep konden trekken maar vooral: hoe hoog de score uiteindelijk zou oplopen. Het weerwerk van Rood Zwart was inmiddels nihil. De gastploeg zette nauwelijks nog druk en GRC kreeg alle tijd en ruimte om van achteruit op te bouwen. Kortom: het was lekker ballen voor GRC. Terwijl een waterig aprilzonnetje, tussen de regen- en hagelbuien door,  zijn licht over sportpark Corpus den Hoorn liet schijnen, rolden de fraaie aanvallen dan ook over de mat. Een klein minpuntje was dat we onszelf meermalen tekort deden in de afronding want met het vizier nog iets meer op scherp hadden de dubbele cijfers vanmiddag zeker binnen handbereik gelegen.

Publiekswissel overwogen….

Maar laat ik niet teveel zeuren. Het ging immers van een leien dakje in de tweede helft. Het merendeel van de tegenstanders legde ons geen strobreed meer in de weg en elke leek kon zien: het was een kwestie van tijd voor de score verder op zou lopen. Het eerste schot op doel kwam van de voet van Ron, die weer onvermoeibaar achter elke bal aanrende. Daarna was het de beurt aan Wim. Na maandenlange afwezigheid en met slechts 1 training in de benen (alleen de hele groten kunnen dat) voorzag de illustere  linksbuiten (na dit seizoen hangt hij zijn kicksen trouwens in de wilgen),  zijn rentree van wat extra cachet met een doelpunt. Het voorbereidend werk was van Jay waarna Marcel de bal op doel schoot. De Rood Zwart keeper wist het schot maar half te verwerken en stelde daardoor Wim in de gelegenheid om de rebound binnen te prikken: 4-0. Vlak daarvoor had dezelfde Wim trouwens al een 100% kans onbenut gelaten toen hij de bal na een voorzet van Jay naast het doel schoot. Langs de zijlijn werd direct geopperd om Wim na al dat geweld (een goal en een bijna goal) in het strafschopgebied maar meteen een publiekswissel te geven. De zegswijze luidt immers dat je op je hoogtepunt moet stoppen, maar aan de andere kant: wie weet wat er nog meer in het vat zat? Je zult de beslissing maar moeten nemen…

Vijf, zes….

De koek bleek echter op wat betreft de doelpunten voor Wim maar gelukkig gold dat nog niet voor heel Zaterdag 3. Nadat hij al een paar kansen had gemist wist ook Marcel zijn goaltje mee te pikken. Met de bal aan de voet spurtte hij het strafschopgebied in, omspeelde de doelman. Hij lag zo op snelheid dat hij maar ternauwernood wist te voorkomen dat hij met bal en al over de achterlijn zou lopen. Gelukkig: net op tijd kwam hij tot stilstand en tikte de bal bij de eerste paal binnen: 5-0.

Voor Chris, vanmiddag eens rechts op het middenveld acterend, gold min of meer hetzelfde. Ook hij had al de nodige doelpogingen zien stranden alvorens de welverdiende treffer er dan toch kwam. En het was zeker een fraaie. Met de bal aan het voetje ging Chris het strafschopgebied in, kapte twee tegenstanders uit en plaatste de bal daarna keurig in de verste hoek : 6-0.

…en dat is zeven!

Zo’n 20 minuten voor tijd werd er door GRC nog een dubbele wissel geplaatst. Geert en Han kwamen weer terug in het veld en Jos en Jay mochten het slot vanaf de zijlijn volgen. Ook Han pikte nog een doelpuntje mee. De voorzet vanaf links, ik meen van Ron, was precies op maat en de afronding keurig: 7-0.

Zoals gezegd: er had zeker nog wel wat meer in gezeten qua doelpunten maar het bleef bij 7-0, natuurlijk ook een prima uitslag. Bijna had Sander in de laatste seconden van de wedstrijd  alsnog een tegentreffer moeten incasseren. Het was een van de zeer spaarzame momenten dat Baflo in zich in de 2e helft in de buurt van het GRC doel waagde dat de bal voor de voeten van een van hun middenvelders kwam. Die nam de bal vol op de slof maar  het ziedende schot spatte uiteen op de bovenkant lat. Dat was ook meteen het slotakkoord van de wedstrijd. Na drie duels zonder overwinning was er dus eindelijk weer eens de volle buit voor Zaterdag 3. En het moet gezegd: het bier smaakt dan toch nèt wat lekkerder….

Inhalen…

GRC 3 mag komende dinsdagavond (24 april) al weer aan de bak. Dan staat de inhaalwedstrijd in en tegen Zuidhorn 4 op het programma. Voor de volledigheid nog maar even de stand  op dit moment waaruit blijkt dat in ieder geval de 3e plaats zeker nog haalbaar is voor GRC, dat wil zeggen: als de inhaalwedstrijden de nodige punten opleveren. Van de top 6 spelen we nog een keer tegen Zuidhorn (uit) en Niekerk (thuis). De rest van de  wedstrijden gaat tegen lager geklasseerde teams. Voor wat het waard is.

Stand top 6 na 21-04-2012

1 Aduard 2000 4 19 17 1 1 52 91 22 0
2 ONR 5 16 10 2 4 32 63 47 0
3 Niekerk 3 17 9 2 6 29 50 38 0
4 Zuidhorn 4 17 7 6 4 27 57 41 0
5 GRC Groningen 3 15 8 2 5 26 48 40 0
6 Grootegast Fc 5 15 6 6 3 24 28 19 0

De statistieken:

Datum: 21 april 2012

Wedstrijd: GRC Groningen zaterdag 3 – Rood Zwart Baflo 3

Uitslag: 7-0 (rust 3-0)

Scoreverloop:

1e helft: 1-0 Jay, 2-0 Daan, 3-0 Daan

2e helft: 4-0 Wim, 5-0 Marcel, 6-0 Chris, 7-0 Han

Opstelling: doel: Sander; achter v.l.n.r. Geert (’46 Erik), Jos (’70 Geert), Ido (’30 Jeroen) en Herwin (’10 Marcel); midden v.l.n.r. Ron, Paul en Chris; voorhoede v.l.n.r. Daan (’46 Wim), Han (’46 Jan) en Jay (’70 Han)

Scheids: Rinus

Assistenten: (1e helft) Jan, (2e helft) Daan

Topscorerslijst per 21-04-2012

1. Daan 8
2. Rolf en Han 6
3. Ron en Jay 4
4. Daniël, Jacob en Chris 3
5. Jaap, Jesper en Marcel 2
6. Anne, Jos, Geert, Jeroen en Wim 1

 

 

 

Eervol verlies tegen Aduard 2000: 0-3

April 7th, 2012 door admin

24 maart 2012, door Ido Dijkhuis
De uitwedstrijd tegen de vrijwel ongenaakbare koploper Aduard 2000 op 15 oktober 2011 was voor ons een kansloze missie. GRC ging destijds met 6-1 onderuit en dat was met de beste wil van de wereld niet eens geflatteerd te noemen. Vanmiddag dus de terugwedstrijd tegen Aduard, op Corpus den Hoorn. Op papier betrof het hier het duel tussen de nummer 1 en 2 maar vanwege het grote verschil in het aantal gespeelde duels in onze klasse was dat niet helemaal een reële afspiegeling van de stand van zaken. Een aantal ploegen moet nog wat wedstrijden inhalen. Als deze teams die inhaalduels winnend afsluiten, passeren ze ons op de ranglijst. Dat moeten ze dan uiteraard nog wel even doen…

Aardig begin

Om half 5 werd er afgetrapt op het kunstgras van Corpus den Hoorn onder leiding van scheids Ronald. Hoewel Aduard van meet af aan het spel dicteerde, speelde GRC alleszins acceptabel. We lieten de bal bij vlagen goed rond gaan, iedereen was geconcentreerd en af en toe konden we er voetballend uitkomen om wat gevaar op de helft van Aduard te stichten, overigens zonder dat dit tot veel gevaar voor het vijandelijke doel leidde. Maar goed: het voetbal van GRC was in elk geval een stuk beter dan in de heenwedstrijd en dat was winst. Het zou hoe dan ook, geen ‘walk over’ worden voor de koploper.

Drie minuten

Een dik half uur was dat het beeld: Aduard drong wel aan, kwam er af en toe ook door , maar GRC hield prima stand en kon af en toe wat terug doen. Toen ging het  echter in een tijdsbestek van amper 3 minuten ineens 2 keer mis. Een hoge voorzet vanaf de rechterkant (vanuit Aduard perspectief) belandde bij de tweede paal. De bal kwam op iets meer dan een halve meter voor het doel neer. Ido rekende op doelman Sander, Sander rekende op Ido en allebei deden we daardoor nèt niet genoeg. De linksbuiten van Aduard raakte de bal niet eens goed met zijn hoofd maar het was wèl voldoende om het leer onder Sander door in het doel te koppen. GRC was deze domper nog niet te boven toen het wederom mis ging. Nog geen drie minuten na de 0-1, scoorden de gasten voor de tweede maal. Han raakte de bal kwijt op de as van het veld, Aduard nam over, omspeelde simpel het centrale duo van GRC, en oog in oog met keeper Sander werd het klusje daarna uiterst beheerst geklaard: 0-2. GRC was het na deze tegenvallers een beetje kwijt maar slaagde er in om verder ongeschonden de theepauze te halen.

In de pauze werd 3 keer gewisseld. Ron en ondergetekende moesten gewisseld vanwege andere verplichtingen en ook Geert werd vervangen. Met Daan, Jeroen en Bram in de ploeg werd aan het tweede bedrijf begonnen. Jacob kwam er na een minuut of 20 in de tweede helft nog in voor Bram (die zelf dus net was ingevallen in het begin van de 2e helft).

0-3, over en uit!

Van de tweede helft heb ik nog een klein stukje gezien. Daarna moest ik er van tussen. Het was nog wel genoeg om ook de derde goal van Aduard mee te pikken. De GRC verdediging zag er niet te best uit, er volgde nog een halve mispeer en hup: nummer 3 lag in de touwen. Dat was ook wel meteen de beslissing. Met 0-2 mocht GRC  misschien nog enige hoop koesteren maar die was met deze derde tegentreffer wel definitief de kop ingedrukt. We voetbalden naar vermogen (af en toe zelfs zeer aardig) en gingen in ieder geval eervol ten onder maar eerlijk is eerlijk: we konden het onze tegenstander ook niet echt moeilijk maken. Aanvallend misten we  stootkracht en scorend vermogen en opgeteld bij een paar slippertjes achterin was de uiteindelijke 0-3 nederlaag ook volkomen verklaarbaar.

De eretreffer kwam er ook niet. Marcel Vrielink mocht nog een strafschop nemen voor GRC maar zijn inzet werd gekeerd door de Aduard goalie. Zo bleef het dus bij 0-3. Aduard gaat op voor het kampioenschap dat over enekel weken wel gevierd kan worden. GRC kan zich in het vervolg van deze competitie gaan richten op de strijd voor de officieuze titel ‘best of the rest’.

De statistieken:

Datum: 24 maart 2012

Wedstrijd: GRC Groningen zaterdag 3 – Aduard 2000 4

Uitslag: 0-3 (rust 0-2)

Scoreverloop:

1e helft: 0-1 speler Aduard 2000, 0-2 speler Aduard 2000

2e helft: 0-3 speler Aduard 2000

Bijzonderheden: Marcel mist penalty bij de stand 0-3

Opstelling: doel: Sander; achter v.l.n.r. Geert (’46 Jeroen),  Jos, Jan en Ido (‘46 Bram, ’65 Jacob) midden v.l.n.r. Ron (’46 Daan), Han en Marcel; voorhoede v.l.n.r. Rolf, Chris en Jay

Scheids: Ronald

Assistenten: (1e helft) ?, (2e helft) Paul

Topscorerslijst per 24-3-2012

1. Rolf en Daan 6
2. Han 5
3. Ron 4
4. Daniël, Jacob en Jay 3
5. Chris, Jaap en Jesper 2
6. Anne, Jos, Marcel, Geert en Jeroen 1

 

Een gelijkspel met perspectief.

March 18th, 2012 door admin

17 maart 2012, door Daan Vielen

Nu we inmiddels tegen elke ploeg een keer gevoetbald hebben is de tijd van de terug wedstrijden aangebroken. Zaterdag was Grootegast aan de beurt. Aangezien we thuis nog een ongeslagen status hebben werd er van minimaal 3 punten uitgegaan.

Vorige keer

De vorige wedstrijd tegen deze tegenstander speelden we op 8 oktober jongstleden. Het werd toen 2-0 in een wedstrijd waar we zelf slechts 1 goede kans kregen en twee goals tegen. Wat mij vooral nog bijstaat waren een aantal randdebielen die in de ploeg van Grootegast rondliepen. Grootegast speelde erg agressief en vooral de benen van uw verslaggever en die van Ron moesten het ontgelden. Daarnaast toonde ze totale minachting voor hun tegenstander door de bal achterin even een paar keer hoog te houden.

Rechtzetten

Kortom, de Groninger Royal Combination had wat recht te zetten deze middag. Dat we er zin in hadden bleek al uit het feit dat we maar liefst 3 kwartier van te voren de kleedhokken opzochten. Dit is niet alleen een seizoensrecord, diverse statistieken wijzen uit dat dit all time record is voor Zaterdag 3 (en voorheen zaterdag 4). Niet wetende wat we met de extra tijd op het veld moesten doen werd er op voorzetten dan wel corners geoefend. Een spelletje waarbij 6 spelers van GRC de bal vrij in de goal mogen koppen, met enkel een keeper op goal. Het feit  Sander als grote winnaar uit dat spelletje tevoorschijn kwam zegt niet alleen iets over de kwaliteiten van  Sander.

Opstelling

We begonnen dus met Sander in de goal, hij was zonder blessures teruggekeerd van wintersport. Dat betekende dat Robbie weer op de bank plaats nam. Voor Sander bewaakte Jos zoals gebruikelijk het centrum met Jan als voorstopper voor hem. Op de flanken  moesten Bram en Geert de weg naar Sander bewaken. Nog voor de wedstrijd kwam Geert naar Jos toe om te zeggen dat als hij het niet kon belopen dat Jos het gat moest dichtlopen. “Geen probleem”, aldus de laatste man. Dat deed hij immers elke week al, dus leek het hem niet gepast daar deze week zo maar mee op te houden.

Tacticus en meester in de rechten Rolf Sieben besloot in alle wijsheid zichzelf en Han op de bank te zetten. Dat betekende dat er op middenveld plaats was voor Ron, Jaap en Marcel en voorin Daan, Chris en Jay.

Goed begin

Zoals wel vaker dit seizoen begonnen we scherp en fanatiek aan het duel. We namen het initiatief en dat resulteerde al snel in een aantal kansen. Het eerste kwartier toonden we ons welbekende tikki takki voetbal, fijn besneerde passes, geniale looplijnen en combinatie voetbal waarbij zelfs Johan Cruyff goedkeurend zou knikken. Dit resulteerde dan ook in 2 doelpunten.

De 1-0 kwam voort uit een (al zeg ik het zelf) geniale ingooi van uw verslaggever. Ron maakte een loopactie achter de tegenstander langs en kreeg de bal in zijn voeten gegooid. Behendig speelde de linkshalf zijn tegenstander uit en schoof de 1-0 binnen. De 2-0 kwam na een aanval vanaf rechts via Jay voor de voeten bij Chris. Zeer beheerst schoot hij zijn 2e van het seizoen binnen.

Wedstrijd gespeeld…

Dus je zou zeggen wedstrijd gespeeld, niks aan de hand, beheerst uitspelen en de tegenstander puntloos naar ‘t Westerkwartier laten vertrekken. Wellicht was dat de gedachte die langzaam in de koppies van GRC zijn  intrede deed. Jammer genoeg hadden we slechts 20e minuten gespeeld en stond ons nog een pittig vervolg te wachten.

Er slopen steeds meer onzorgvuldigheden in ons spel. Typerend is een terugkopbal van Jos op Sander. Jos dacht de bal rustig terug te kunnen koppen en Sander dacht de bal keurig op te kunnen pakken. Dit resulteerde in een sprintje van Sander terug naar de goal die de bal nog net voor de lijn wist op te pakken.

Omzettingen

De rechtsachter van Grootegast zat er al helemaal doorheen en een aantal jeugdspelers mochten ervaring opdoen in een grote wedstrijd. Want dat was het natuurlijk wel voor Grootegast. Dit resulteerde in meer druk op onze verdediging waardoor de opbouw zich moest beperken tot diepe ballen en spitsen inspelen die door 3 man gedekt werden.

De backs trokken vaak mee naar voren en hoewel het bij ons toch wel ‘redelijk stond’ was het Grootegast die het tempo bepaalde. Dat gecombineerd met een redelijk agressief spel en veel druk op de bal kwam GRC er niet meer aan te pas. Tot echt uitgespeelde kansen leidde dat echter nog niet. Sander hoefde zijn klasse enkel te tonen bij een aantal afstandschoten.

Penalty

Uiteindelijk wist de scheidsrechter de Grootegasten te helpen door een makkelijk vallende speler in het strafschop gebied een penalty toe te kennen. De rechtshalf passeerde knap een aantal GRC’ers en ging in het strafschopgebied het duel met Ron aan. Die hapte 2 keer bij de 3e keer besloot de tegenstander dat hij ook wel  over het uitgestoken been heen kon vallen. De scheids kon ook eigenlijk niet anders dan  de bal op de stip te leggen. Snoeihard door het midden bleek Sander kansloos.

Ander vaatje

Met enig fortuin wisten we de rust te bereiken met een 2-1 voorsprong. Dat het in de 2e helft wel wat anders moest was iedereen het in de kleedkamer wel over eens. Het middenveld klaagde over een mannetje te weinig (van ons) en een mannetje te veel (van hun). Sommige spelers waren daarom in de eerste helft al 4-4-2 gaan spelen.

Omdat het ons verstandig leek om allemaal in het zelfde systeem te spelen zouden we dus 4-4-2 gaan spelen. Daarvoor maakte Chris plaats voor Han die een linie  zou gaan zakken, waardoor Daan en Jay de enige 2 spitsen waren.

Bram verliet na een verdienstelijke helft het strijdtoneel en zou de vlag ter hand nemen. Een geniale wissel zou later blijken, maar daarover straks meer. Rolf ging voorstopper spelen waardoor Jan de rechtsback positie zou bezetten.

4-3-3

Al na 5 minuten werd duidelijk dat dit het spel ook niet ten goede kwam. We konden de bal niet in de ploeg houden, duels werden vaak verloren en vaak werd een te ingewikkelde oplossing gezocht. Al snel gingen we weer terug naar de vertrouwde 4-3-3 opstelling.

Gelukkig stond de verdediging beter dan vorige week en hadden we lang uitzicht op 3 punten. Als we iets zorgvuldiger omgingen met de kansen en balbezit had dat ook makkelijk gekund.

Misser van het seizoen.

Vooral in de omschakeling hadden we voldoende mogelijkheden. Af en toe kwamen we er snel uit en dat leidde dan ook tot de nodige kansen. Na afloop werd vooral een kans belicht van een niet nader te noemen linksbuiten. Opzich had ik voldoende tijd om de bal aan te nemen, even te overleggen met 3 vrijstaande medespelers, mijn twitter te updaten en alvast mijn naam weer bovenaan de GRC topscoorders lijst te plaatsen. Jammer genoeg dacht ik de bal wel in 1 keer te kunnen nemen. De scheids wees 2 seconde later naar het doelgebied.

Gelijkmaker?

Grootegast drong meer en meer aan en dat leidde uiteindelijk tot de gelijkmaker. Althans, dat dacht alles wat een groen shirt aan had. De aanvaller van de uitploeg speelde Geert uit en toen Jos het gat had dichtgelopen wist hij de bal helaas niet te onderscheppen. Op de hoek van het doelgebied schoot de Grootegasttiaan op goal.

Helaas voor hem dacht een ploeggenoot de bal binnen te moeten tikken. Gelukkig voor ons stond deze al in het doelgebied op het moment van schieten. Terwijl Grootegast al aan het juichen was wees onze verdediging de  scheidsrechter op de opgestoken vlag van Bram. Na kort overleg kon de dienstdoende spelleider niets anders kon doen dan beslissen tot een indirecte vrije trap ten voordele van GRC. Scherp gevlagd door de toch al goed spelende Bram.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik de situatie niet goed kon beoordelen vanaf de middellijn. Achteraf vertelde zowel Bram als de scheids naar eer en geweten gehandeld te hebben en stonden ze diep in de derde helft nog steeds achter hun beslissing.

Gelijkmaker…

Uiteindelijk kreeg GRC toch wat het verdiende, een tegentreffer. Nogmaals, het was niet nodig geweest en als we zuiniger waren met balbezit en als als als…. Achteraf wisten we precies waar het aan lag, maar op het veld waren we onmachtig er iets aan te doen. Het was nu zaak niet te verliezen en wellicht de overwinning alsnog weg te stelen.

Dat laatste had zo maar kunnen gebeuren. We werden namelijk weer geholpen door gekluns van de Gasten. Een verdediger neemt een voorzet van Chris (in de ploeg gekomen voor de moegestreden Ron) aan met de voet, waarna de keeper de bal denkt te mogen pakken. Wederom kon de scheids niet veel anders doen dat een indirecte vrije trap toekennen ten voordele van GRC. Ditmaal in het vijandelijke doelgebied. Een aantal gasten ontplofte bijna van woede na het zien van al het (in hun ogen) onrecht dat hen werd aangedaan. En toegegeven, ik schat het technisch vermogen van zijn centrale verdediger ook niet zo hoog in dat deze terugspeelbal bewust zou zijn, maar laten we het er op houden dat de keeper en verdediger het slimmer hadden kunnen aanpakken.

Aan GRC om dit buitenkansje te benutten.  Uiteindelijk moet je in dergelijke situaties enig geluk hebben dat de bal tussen alle spelers op de doellijn doorslipt. Na een vrije interpretatie van wat ‘negen meter afstand houden’ nou precies inhoud legde Rolf de bal op Han af die verwoestend uithaalde. Helaas kwam de bal via een wir war van benen niet in het doel terecht en ook de rebound was niet aan ons besteed.

Het slot van de wedstrijd was slordig aan meerdere kanten en kenmerkte zich door frustraties over en weer. De scheidsrechter zat er gelukkig kort op en verwondingen als in de uitwedstrijd vielen er niet te bespeuren. Nu vraagt de oplettende lezer zich af waarom dit een gelijkspel met perspectief is. Nou, uw reporter is tot deze conclusie gekomen na aanleiding van de volgende punten:

a) De heenwedstrijd hadden we slechts 1 doelkans, nu toch minstens een stuk of 5 doelkansen, een aantal mogelijkheden en een legio aantal mogelijkheden op kansen

b) Als we alle kansen maken winnen we zo’n wedstrijd met minstens 5-2.

c) De ruimte voor progressie is eindeloos. Wat nou als we na een voorsprong de wedstrijd blijven controleren en de tegenstander niet het idee geven dat er wat te halen valt.

d) Vroeger hadden we nederlagen met perspectief, tegenwoordig gelijkspelen.

e) We hebben nu al evenveel punten als in de seizoenen 2008-2009 en 2009-2010 bij elkaar (ongeveer)

f) Als iedereen weer fit is we elke 5 minuten kunnen wisselen en op die manier de moelijke laatste 30 minuten kunnen doorkomen.

g) Kopballen op de keeper terug in het verleden vaak tot eigen doelpunten werden gepromoveerd.

En zo zouden we nog wel even kunnen doorgaan. Progressie dus…  Met GRC moet iedereen rekening blijven houden en thuis zijn en blijven we ongeslagen.

De statistieken:

Datum: 17 maart 2012

Wedstrijd: GRC Groningen zaterdag 3 – FC Grootegast 5

Uitslag: 2-2 (rust 2-1)

Scoreverloop:

1e helft: 1-0 Ron, 2-0 Chris, 2-1 speler Grootegast

2e helft: 2-2 speler Grootegast

Opstelling: doel: Sander; achter v.l.n.r. Geert,  Jos, Jan en Bram (‘46 Rolf); midden v.l.n.r. Ron, Jaap en Marcel; voorhoede v.l.n.r. Daan, Chris en Jay

Scheids: Ronald

Assistenten: (1e helft) Rolf, (2e helft) Bram

Topscorerslijst per 10-3-2012

1. Rolf en Daan 6
2. Han 5
3. Ron 4
4. Daniël, Jacob en Jay 3
5. Chris, Jaap en Jesper 2
6. Anne, Jos, Marcel, Geert en Jeroen 1

 

 

GRC 3 klungelt er op los in Roden: 6-2

March 11th, 2012 door admin

10 maart 2012, door Ido Dijkhuis

In de GRC kleedkamer keek men na afloop elkaar nog maar eens een keer aan. De cijfers op het scorebord spraken voor zich: we waren zojuist met liefst 6-2 opgerold door de thuisploeg ONR. Een score waar weinig op af viel te dingen. Toch had er, hoe vreemd het ook klinkt, wel wat meer in gezeten. De GRC verdediging gaf een aantal doelpunten domweg cadeau aan de tegenstander (die de geboden buitenkansjes daarna wel koel afmaakte) en voorin werden de mogelijkheden van GRC, waaronder een aantal 100% kansen, door de voorwaartsen niet voldoende verzilverd.

Topdag

Voetbal is een keiharde sport, jongens en meisjes. Je zult maar jarig zijn, ook nog wat publiek hebben geregeld en dan, omdat je een ietsiepietsie te laat bent, door je vriend en voormalig ploeggenoot bij GOMOS, keihard reserve worden gezet. Vervolgens gaat je ploeg, in een wedstrijd waarin van alles mis gaat, met 6-2 het schip in. Na afloop zijn de douches koud en krijg je te horen dat je deze week aan de beurt bent om de tenues te gaan wassen. Als klap op de vuurpijl zie je aansluitend nog de FC in de Euroborg met 1-3 onderuit gaan tegen Vitesse. Kortom: Marcel had een topdag vandaag…

Aardig begin

De aanhef boven dit stukje spreekt van geklungel (en niet onterecht). Bijna iedereen deelde in de malaise. Hoe kwam het allemaal zover?  In de openingsfase van de wedstrijd leek er nog niet zoveel aan de hand. Het duel ging redelijk  gelijk op. Ja, misschien had GRC zelfs wel een licht overwicht. We tikten de bal in een rustig tempo rond en zochten waar dat kon de diepte. Na een paar halve kansjes over en weer  was het GRC dat de score opende. Een mooie voorzet vanaf de rechterkant van Han belandde bij de tweede paal op het hoofd van Daan die uitstekend binnen kopte:0-1. Een goed begin heet normaal gesproken het halve werk te zijn, maar vanmiddag ging deze vlieger niet op. Kort na de openingstreffer kreeg GRC nog wel een mogelijkheid via Jay om op 0-2 te komen en wie weet wat er dan misschien gebeurd was maar zover kwam het allemaal niet.

ONR kwam op gelijke hoogte. De ONR aanvoerder werd aangespeeld op de rand van onze 16 meter, draaide goed weg en nam Robbie onder vuur met een verdekt schot. De bal leek  houdbaar maar Robbie moest toch het antwoord schuldig blijven: 1-1.

Plaag

Langzamerhand liet GRC de wedstrijd uit handen glippen. ONR had het eerste kwartier even de kat uit de boom gekeken maar kreeg steeds vaker alle tijd en ruimte om van achteruit de twee spitsen in stelling te brengen. Met name de aanvoerder ontpopte zich steeds meer als een plaag voor de GRC verdediging. De beste speler aan ONR kant stond telkens heel diep, nèt op of nèt over het randje van buitenspel, vervolgens kwam de lange bal van achteruit en kneep hij er op snelheid tussenuit. Een aantal keren was het gelukkig buitenspel en ging het feest voor ONR niet door, een aantal keren was het óók buitenspel maar werd het vlagsignaal van Paul door de scheids niet gehonoreerd. Hoe dan ook, het was nu wel duidelijk waar het gevaar vandaan zou komen maar toch ging het tot twee maal toe fout voor ons. Bij de 2-1 liet uw reporter zich net even te gemakkelijk uitkappen in het strafschopgebied waarna de aanvoerder naar binnen kon snijden en zelf voor de 2-1 zorgde. Bij de 3-1 was dezelfde speler er weer vandoor over hun rechterkant. Uw verslaggever kon hem nog wel achterhalen maar slaagde er niet in om de voorzet te voorkomen. De bal kwam laag voor het doel waar de tweede spits, met nummer 14, exact op het juiste moment voor Jeroen kwam en de derde van dichtbij achter Robbie tikte.

Om nog meer averij te voorkomen werd er daarna intern wat omgezet. Rolf ging laatste man spelen met Jos als voorstopper (en nieuwe bewaker van de ONR aanvoerder). Jeroen schoof een linie naar voren en werd rechtshalf terwijl ondergetekende rechtsback werd. De rust werd gehaald zonder verdere schade. GRC had de stand trouwens al weer een dragelijker aanzien kunnen geven maar de prima keepende ONR doelman verijdelde de inzet van Chris. De pauze brak derhalve aan met een 3-1 achterstand voor GRC.

Van kwaad tot erger

Zou GRC nog terug kunnen komen, was de vraag. Met drie verse krachten binnen de lijnen begonnen we aan de tweede helft. En tja, ik kan er een heel verhaal van maken maar ik zal proberen om het kort te houden. Het werden 45 nogal rommelige minuten. Desondanks kreeg GRC in het tweede bedrijf  genoeg puike mogelijkheden maar we wisten het net maar niet te vinden. De bal ging òf naast òf over het doel en als de inzet wel binnen de palen en onder de lat kwam,  was er steeds weer die dekselse keeper die ONR behoedde voor tegengoals. Voor GRC wist alleen Jay nog een keer te scoren, met het hoofd nota bene. Toch was het voetballend gezien vooral los zand bij GRC met af en toe een opleving. Goedbeschouwd hoefde ONR niet eens moeite te doen om de score op te voeren want de drie doelpunten die de thuisploeg nog maakte, waren stuk voor stuk weggevers. Een korte impressie: een hoekschop waar de tegenstander ongedekt mag binnenkoppen. Dat was tegengoal nummer 4. Jos en Rolf die zich op de achterlijn in de luren laten leggen door 1 tegenstander die de bal met wat geluk nog voor het doel kan schuiven. Uw verslaggever rekent er niet meer op dat de bal nog voor komt en geeft de tegenstander net een half metertje, precies genoeg voor de ONR speler. Dat was nummer 5.  Of de corner waarbij de bal uitgerekend voor de voeten komt van de gevaarlijkste speler aan ONR zijde, de aanvoerder, die geheel ongedekt staat en de bal bij de (ook al verlaten) tweede paal binnen mag schuiven: numero 6. Dat, gevoegd bij de gemiste kansen voorin en de ballen die links en rechts veel te vaak gewoon werden ingeleverd, was de trieste balans van de tweede helft. Het was kortom een potje om maar heel snel te vergeten maar dat had u inmiddels wel begrepen.

Resumerend: het heeft er verdacht veel van weg dat de platte kar weer een jaar in de schuur kan blijven. Met het vierde verlies (en daarnaast ook nog het gelijke spel in Leek) is het aantal verliespunten voor GRC inmiddels opgelopen tot 14. En natuurlijk: het seizoen is nog lang en Parijs is nog ver maar waarschijnlijk zullen we Aduard en ONR niet meer in gaan halen.

De statistieken:

Datum: 10 maart 2012

Wedstrijd: ONR 5- GRC Groningen zaterdag 3

Uitslag: 6-2 (rust 3-1)

Scoreverloop:

1e helft: 0-1 Daan, 1-1, 2-1 en 3-1 spelers ONR 5

2e helft: 4-1 speler ONR 5, 4-2 Jay, 5-2 en 6-2 spelers ONR 5

Opstelling: doel: Robbie; achter v.l.n.r. Erik (’70 Daan), Jos, Ido en Jeroen (‘46 Marcel); midden v.l.n.r. Ron (’46 Paul), Han en Rolf; voorhoede v.l.n.r. Daan (’46 Jacob), Chris en Jay

Scheids: -

Assistenten: (1e helft) Paul, (2e helft) Jeroen

Topscorerslijst per 10-3-2012

1. Rolf en Daan 6
2. Han 5
3. Ron, Daniël, Jacob en Jay 3
4. Jaap en Jesper 2
5. Anne, Jos, Chris, Marcel, Geert en Jeroen 1

 

 

 

 

Korfbaluitslag bij GRC 3 – Zuidhorn 4: 8-4

February 26th, 2012 door admin

25 februari 2012, door Ido Dijkhuis

De winter verliep lange tijd Oudhollands soft met vooral veel grijze dagen, een boel wind en bakken hemelwater maar uitgerekend net op het moment dat de competitie zou worden hervat, rammelde Koning Winters alsnog even flink aan de poort met twee weken strenge vorst. Geen weer voor de voetballers maar des te meer voor de schaatsers. Friesland was een hele week lang het middelpunt van Nederland maar uiteindelijk ging it dus allemaal net oan. Wiebe Wieling en zijn 11 rayonhoofden verdwenen weer in de anonimiteit na hun week of fame. Vanwege de bevroren ondergrond waarop ook nog een laagje sneeuw lag, werd er in amateurland dus niet gevoetbald: de eerste geplande wedstrijden in 2012 werden geschrapt en zullen op een nog nader te bepalen moment vast worden ingehaald. Vandaag, in het laatste weekend van februari konden de kicksen eindelijk weer uit het vet. De tegenstander van vanmiddag was Zuidhorn 4, de enige ploeg waar we dit seizoen nog niet tegen hadden gespeeld.

Dame in de douche

Ja, dat was wel even schrikken voor de jonge dame die om een uur of 2 nietsvermoedend onder de douche stond in kleedkamer 3. Ineens zwaait de deur open en stormen een stuk of 13 lawaaiige kerels de kleedruimte binnen. Het klinkt als de openingsscene van een pornofilm van het bedenkelijke soort maar, heren als wij zijn bij Zaterdag 3, verlieten wij gedwee de kleedruimte en wachten keurig op onze beurt. Onze beurt om de kleedkamer te mogen betreden wel te verstaan. Buiten maakte Rolf van de gelegenheid gebruik om vast de opstelling maar bekend te maken. Er was gerekend op 15 aanwezigen maar dat bleek in de praktijk weer eens een stuk moeilijker dan op papier. Onze tropische verrassing Sylvester is al maanden niet meer gesignaleerd in de buurt van het voetbalveld. Misschien moeten we eens contact opnemen met het programma ‘Vermist’. Verder stond Jay als rechtsbuiten geposteerd op het papiertje van Rolf maar bij monde van Jos kwam de mededeling dat Jay 3 weken vakantie in Canada viert. “Oh…nou ja, dan sta ik zèlf rechtsbuiten,” was het simpele antwoord van Rolf, niet voor één gat te vangen. Schamper gelach steeg op uit de groep en licht protest viel hem ten deel maar was het een toevallige meesterzet? Daarover later meer (jawel jongens en meisjes, een heuse cliffhanger).

Alleen thuis….

Eindelijk dus weer eens een thuiswedstrijd voor GRC 3  en dat betekende dat ook onze meest geroutineerde routinier Geert van Nieff weer eens een keer in wedstrijdverband zijn kunsten mocht vertonen. Voor de winterstop moesten we week in week uit ‘op verplaatsing’ zoals de Vlamingen het zo mooi zeggen en uitwedstrijden op gras laat Geert doorgaans volgaarne aan zich voorbij gaan. Dat heeft niet te maken met vliegangst of een autofobie bij Geert maar is vooral bedoeld om zijn roestige gewrichten en met name heup wat te ontzien. Daarom: geen gezwoeg en gesleur meer op  de drassige en hobbelige Grunniger klaai voor hem. Op het altijd vlakke kunstgras van Corponello heeft het lichaam minder te verduren en blijft Geert als linksback nog altijd met de welbekende  ‘twee vingers in de neus’ keurig overeind. In het centrum was Herwin sinds lange tijd weer inzetbaar. Hij speelde als voorstopper en (in de tweede helft) als linksback een zeer solide partij. Kersverse vader Erik speelde de hele wedstrijd als rechtsback. Deze week gaf hij te kennen dat hij na dit seizoen stopt als leider bij het 3e. Verschillende namen doen, al dan niet met instemming van de genoemden, de ronde als potentiële opvolger(s) maar officieel is de positie nog vacant. It’s a dirty job, but someone’s got to do it! Misschien heeft de vroege bekendmaking nog wel een gunstig neveneffect voor Zaterdag 3. Immers, ook Fred Rutten en Ron Jans maakten al halverwege het seizoen hun opstappen bekend en kijk eens waar PSV en Heerenveen staan op de ranglijst, ik bedoel maar. Om half 3 werd het lederen monster in beweging gezet en ging het spel op de welbekende wagen.

Puff daddy

Tja, als astmapatiënt is het natuurlijk een idee om wat medicatie in de vorm van een pufje hier en daar mee te nemen naar het sportveld. Ik noem verder geen namen (mijn medisch dossier bij GRC 3 heeft per slot van rekening al de dikte van een half telefoonboek) maar zo voorkom je wel dat je na een half uurtje de vlag al over moet geven aan Jeroen omdat je benauwd bent. Een leermomentje zullen we het maar noemen. Het stond op dat moment al wel 2-0 voor GRC. En drie keer raden wie de eerste twee in het mandje legde? Inderdaad, onze rechtsbuiten per toeval, Rolf. Had Jay niet in Canada gezeten dan was het dus nog gewoon 0-0 geweest. Of draaf ik nu door?  Het vervolg van het eerste bedrijf heb ik niet gezien.

De Rolf show

Terwijl ik in kleedkamer 3 met de inhalers in de weer was (die dame was toen jammer genoeg al nergens meer te vinden, dat zul je altijd net zien), scoorde Zuidhorn 2-1. Nu was GRC weer aan zet en het was wederom Rolf die de marge meteen weer wist te vergroten naar 2 (3-1). Wat zat er vanochtend in zijn koffie, vraag je je dan toch af. Bij Zuidhorn werden ondertussen wat onvriendelijkheden uitgewisseld tussen een aantal spelers onderling. De discussies liepen zo hoog op dat een van de spelers er spontaan de brui aan gaf en van het veld liep. Op dat moment waren de gasten, die vóór rust geen wisselspelers hadden, gereduceerd tot een tiental. GRC liet op slag van rust nog een ideale mogelijkheid op 4-1 liggen. In de 42e minuut mocht Rolf vanaf elf meter aanleggen voor zijn vierde, maar de bal verdween over het doel. Enige minuten later was het tijd voor een kopje thee.

Pingels

Bij Zuidhorn waren inmiddels wat versterkingen gearriveerd zodat de ploeg na de pauze weer met 11 man op het veld stond. Of het nu aan de omzettingen lag of aan het feit dat Zuidhorn er nog wel in geloofde, of misschien wel allebei, de fase direct na rust was niet al te best. We kwamen aanvankelijk niet van de eigen helft, teveel tegenstanders liepen vrij en in balbezit was het van GRC-kant vaak slordig. Een hoge voorzet vanaf rechts gevolgd door een lichte duwfout van Erik binnen de 16-meter waren voldoende voor een strafschop voor Zuidhorn. Dit buitenkansje werd benut en zo stond het 3-2 en was het weer oppassen geblazen. Nog geen twee minuten later lag de bal aan de overzijde echter ook op de stip na een ,eveneens lichte, duwfout op Marcel. Geert van Nieff klaarde het klusje en bracht de stand naar 4-2.

Rijpe appelen

Daarna ging het snel. Wees nou eerlijk: bij een 8-4 eindstand denk je toch eerder aan korfbal dan aan een partijtje voetbal? Hoewel, in de 6e klasse kan het gewoon. Het was in ieder geval weer eens zo’n middag waarbij ik na afloop, tijdens de derde helft, met pen en blocnootje in de aanslag te midden van  de glazen gerstenat mij nog moest laten vertellen wie, wanneer en hoe vaak gescoord had. Dat, terwijl ik er toch gewoon bij was. Gelukkig zijn er altijd ploeggenoten (meestal diegenen die gescoord hebben) die mij graag bij praten.  Goed, waar waren we gebleven? Oh ja, het was dus 4-2 na de penalty door Geert.

Zuidhorn mocht daarop uiteraard weer in het midden aftrappen en bijna lukte het de gasten om Sander vanuit deze aftrap te verschalken. Een fraaie boogbal kon door onze doelverdediger, die een meter of 10 voor zijn hok stond en als een haas achteruit moest, nog ternauwernood over de lat worden getikt. Het werd een vreemde wedstrijd. Zuidhorn had best een aantal goede voetballers vooral voorin en op het middenveld. Met name de middenlinie van de Zuidhorners voetbalde echter alleen maar vooruit en verdedigde bij balverlies amper mee. De achterhoede van Zuidhorn, toch al  niet de sterkste linie,  kwam zodoende meermalen in de problemen en GRC wist daar wel raad mee. Han tekende met een fraaie streep van afstand voor 5-2. Misschien wel de mooiste goal vanmiddag. Vervolgend was het Jeroen die de pantoffel onder een voorzet van Daan zette en voor de 6-2 zorgde. De 7-2 was opnieuw van Han. Daarna was het weer aan Zuidhorn om iets terug te doen. GRC veronachtzaamde de verdediging een beetje. Dat konden we ons niet permitteren want de tegenstander had daarvoor in de voorste linie toch nèt te veel kwaliteit. Bij de 7-3 werd Sander knap omspeeld en aan de laatste goal van vanmiddag ging een steekpassje vooraf dat als een mes door de warme boter door de GRC defensie sneed. Dat was de 8-4. Tussendoor had GRC namelijk al voor 8-3 gezorgd. Tikkie overbodig om te vermelden dat Rolf de goal maakte. Hoewel, het was wel een fraaie. Zo’n beetje vanaf eigen helft trok de rechtsbuiten van deze middag er alleen tussenuit, omspeelde onderweg nog een verdediger en daarna ook de uitgelopen keeper om de bal tenslotte in het verlaten doel te deponeren. Als ik het allemaal goed heb geteld, hebben we dus een nieuwe topscorer. Genoeg veren in de reet voor Rolf nu. Anders denken ze straks nog dat ik wat van ‘m moet…..

Saillant detail: ook na de rust liep er nog een speler van Zuidhorn boos van het veld. Kwam toch een beetje raar over.

Conclusie: 8-4 eindstand. GRC ontwaakte goed uit de winterslaap, dat moge duidelijk zijn. Het veldspel kan hier en daar nog wel wat overtuigender maar goed, zo blijft er altijd wel wat te zeiken.

De statistieken:

Datum: 25 februari 2012

Wedstrijd: GRC Groningen zaterdag 3 – Zuidhorn 4

Uitslag: 8-4 (rust 3-1)

Scoreverloop:

1e helft: 1-0 Rolf, 2-0 Rolf, 2-1 speler Zuidhorn, 3-1 Rolf , 42e minuut Rolf mist penalty en kans op 4-1

2e helft: 3-2 speler Zuidhorn (penalty), 4-2 Geert (penalty), 5-2 Han, 6-2 Jeroen, 7-2 Han, 7-3 speler Zuidhorn, 8-3 Rolf, 8-4 speler Zuidhorn

Opstelling: doel: Sander; achter v.l.n.r. Geert  (‘ 60 Herwin), Jos, Herwin (‘46 Ido) en Erik; midden v.l.n.r. Daan (’70 Rolf), Jaap en Marcel; voorhoede v.l.n.r. Ron (‘75 Geert) , Han en Rolf (‘46 Jeroen)

Scheids: dhr. Blok

Assistenten: (1e helft) Ido/ Jeroen, (2e helft) Herwin/ Rolf/ Geert en Daan (?)

Topscorerslijst per 25-2-2012

1. Rolf 6
2. Daan en Han 5
3. Ron, Daniël en Jacob 3
4. Jay, Jaap, en Jesper 2
5. Anne, Jos, Chris, Marcel, Geert en Jeroen 1

 

 

 

SIOS uit

December 9th, 2011 door admin

altijd lastig

GRC 3 heeft de buit al na half uur binnen in Baflo

December 4th, 2011 door admin

3 december 2011, door Ido Dijkhuis

Tijd vliegt, het is een cliché maar toch: de donkere dagen voor Kerst staan al weer zo’n beetje voor de deur en dientengevolge nadert de winterstop met rasse schreden. GRC 3 had nog een tweetal duels te gaan voordat de kicksen tijdelijk in het vet kunnen. De eerste van deze twee bracht ons op deze frisse winterdag naar Baflo waar we de degens moesten kruisen met het 3e eftal van de plaatselijke trots: Rood Zwart. Uw verslaggever, weer geheel hersteld van de hoofdwond twee weken geleden opgelopen in Leek, moest de reis (door , laten we het maar wat misverstanden in de communicatieve sfeer noemen) per trein maken (het beroemde ‘Boemeltje noar Rood’schoul’, bezongen door Paul Munting in het gelijknamige chanson). Ik arriveerde precies een minuut na de aftrap op het klein maar fraai sportcomplex en dat was net op tijd om de eerste goal mee te pikken.

3 J’s

GRC rammelde meteen vanaf de aftrap aan de poort en na een minuut of drie lag de bal al achter de Rood-Zwart keeper. Het was niet een van de 3 J’s (Jacob, Jesper en Jay) die vandaag onze voorhoede vormden maar centrale middenvelder Marcel die de score opende, hoewel op een wat onorthodoxe manier . Hoe hij het nou exact voor elkaar kreeg en met welk lichaamsdeel was voor hemzelf geloof ik ook niet geheel duidelijk maar het was een feit dat de bal de lijn was gepasseerd en dus stonden we in een oogwenk met 0-1 voor. Dat was al vast mooi meegenomen.

Vrije trap

Hoewel we eigenlijk helemaal niet zo goed speelden (het was bij tijd en wijle te rommelig en onnodig slordig, vonden we langs de kant) liep de score in no-time aardig op voor ons. Na een minuut of 20 werd spits Jesper iets buiten de 16 meter tegen de grond gewerkt. De scheids kende ons de vrije trap toe en Rolf zette zich achter de bal. Misschien had de Rood-Zwart doelman te veel mensen vlak voor zijn neus staan die hem het zicht op de bal ontnamen of wellicht verwachtte hij dat de bal voorgezet zou worden. Feit was dat de doelverdediger er niet al te best uit zag toen Rolf de bal in één keer op de goal schoot: 0-2.

Schijnbeweging

Niet al te lang daarna was het al weer raak. Jesper, vandaag voor de eerste keer actief bij zaterdag 3, ging met de bal aan de voet op de keeper af. Waar iedereen een geplaatste schuiver in de verste hoek verwachte koos hij voor een schijnbeweging naar de korte hoek die de keeper op het verkeerde been zette. Bijna ging het nog mis maar vlak voor de lijn kon hij de bal net langs de, voor GRC, goede kant van de paal tikken: 0-3. Wat een weelde, maar daarmee was de koek nog niet op.

En dat is vier….

Nog binnen het half uur lag ook  de vierde GRC goal al in het mandje. Jay trok met de bal aan de voet op door het midden en koos nu eens een keer niet voor eigen succes. Hij zag Jacob vrij lopen op links en speelde de bal op maat aan. De linkerspits nam niet aan maar haalde in een keer uit. Het was genoeg om de arme Rood Zwart doelman voor de vierde maal de gang naar het net te laten maken.

Tegentreffer

De wedstrijd leek bij deze stand na een half uur al wel bekeken maar de hoge score was toch, hoewel uiteraard  zeer welkom, een tikkeltje geflatteerd. Het verschil in het veldspel was minder groot dan de 0-4 stand deed vermoeden. De thuisploeg gaf de moed  dan ook zeker nog niet op en verkleinde de marge al weer snel tot 3.  Een lange bal van achteruit werd door Jaap slecht geraakt met het hoofd en daardoor onbedoeld verlengd naar een tegenstander die Robbie vervolgens het nakijken gaf: 1-4.

Vlak daarna moest onze bebaarde sluitpost (die trouwens uitstekend op dreef is, de keren dat hij Sander heeft vervangen dit seizoen) vol aan de bak om een bal uit de linkeronderhoek van zijn doel te pareren, anders had het gegarandeerd 2-4 gestaan. Zover kwam het niet.

Jacob kreeg aan de overzijde van het veld nog een meer dan uitstekende kans om al voor rust Baflo de definitieve genadeklap uit te delen maar hij mikte nèt langs de verkeerde kant van de paal. Zo brak de rust aan met de (natuurlijk nog altijd prima) 1-4 op het elektronische scorebord.

Ander vaatje

Rolf werd in de rust vervangen door Paul. Ido zou Erwin na een kwartier aflossen op de rechtsbackplaats en Rolf zou er weer inkomen voor Jacob.  Onze tactiek werd ook wat aangepast. Besloten werd om niet meer te gaan storen op de helft van Baflo –dit omdat het veld voor rust vaak lang- was maar de tegenstander op te vangen op de eigen helft.  Het was maar goed dat GRC voor de pauze al een aardige marge had weten op te bouwen want Rood Zwart Baflo bleek nog niet van zins om zich zonder slag of stoot naar de slachtbank te laten leiden. In de tweede helft was de thuisploeg ook minimaal gelijkwaardig aan ons. Heel veel kansen kreeg Rood Zwart niet maar die paar die ze kregen waren wel behoorlijke . Het was maar goed dat Rood Zwart te kwistig met deze mogelijkheden om ging anders was het zowaar nog weer spannend geworden.

In de knip

Pas toen Jesper met zijn tweede treffer van vanmiddag voor 1-5 zorgde was het over en uit en was het duidelijk: de punten gingen mee naar Groningen. Dat het uiteindelijk nog 2-5 werd (nadat de scheidsrechter een overtreding daaraan voorafgaand over het hoofd zag) mocht de pret niet meer drukken. Het slotakkoord was voor GRC. Een voorzet van Jos belandde bij Jesper die  de bal vanuit de lucht in een keer in het doel wilde tikken. Het scheelde niet veel maar tot een derde doelpunt van onze nieuwste aanwinst kwam het niet.

Het schemerde al aardig toen de scheids het welletjes vond en voor de laatste keer op zijn fluitje blies.  Weer 3 punten in de tas voor GRC dat zich met dit resultaat prima handhaaft in de top van de ranglijst.  Volgende week volgt voor Zaterdag 3 een thuiswedstrijd tegen Niekerk, al weer het eerste duel in de ‘terugronde’. Bij mijn weten is dat ook het laatste duel voor de winterstop tenzij er de 17e nog een inhaalprogramma is (tegen bijvoorbeeld Zuidhorn, het enige team dat we nog niet hebben ontmoet).

De statistieken:

Datum: 3 december 2011

Wedstrijd: Rood Zwart Baflo 3 – GRC Groningen zaterdag 3

Uitslag: 2-5 (rust 1-4)

Scoreverloop:

1e helft: 0-1 Marcel, 0-2 Rolf, 0-3 Jesper, 0-4 Jacob, 1-4 speler Rood-Zwart

2e helft: 1-5 Jesper, 2-5 speler Rood-Zwart

Opstelling: doel: Robbie; achter v.l.n.r. Daan, Jos, Jaap en Erwin W. (’62 Ido) ; midden v.l.n.r. Ron, Marcel en Rolf (’45 Paul); voorhoede v.l.n.r. Jacob (’60 Rolf) , Jesper en Jay

Scheids: -

Assistenten: (1e helft) Paul, (2e helft) Herwin

Topscorerslijst per 3-12-2011

1. Daan 5
2. Ron, Daniël, Han en Jacob 3
3. Jay, Jaap, Rolf en Jesper 2
4. Anne, Jos, Chris en Marcel 1